Obrazek

  Trudno zaprzeczyć, że znana maksyma „jak cię widzą, tak cię piszą” cały czas jest aktualna w dzisiejszym świecie i ma wpływ na budowanie wszystkich relacji. Oprócz wyglądu zewnętrznego to język i dykcja w 93 % wpływają na to, jak jesteśmy postrzegani – twierdzi psychologia. Badania pokazują, że już pierwsze 30 sekund spotkania potrafi wpłynąć na ocenę czy relacja (rozmowa) zakończy się sukcesem czy nie. Ten fakt  prowadzi do zadania sobie pytania: „Czy wiesz, jakie wrażenie wywołuje Twój wizerunek? W każdej relacji jaką masz. Trzeba zdawać sobie sprawę z tego, że zasada „ jak cię widzą, tak cię piszą” ma przede wszystkim  duże znaczenie  w relacjach biznesowych – tutaj jest to wręcz „narzędzie” do komunikacji (szczególnie na poziomie niewerbalnym). Przebywamy w różnych sytuacjach i miejscach, z różnymi ludźmi. Istotne… Czytaj dalej »Jak Cię widzą, tak Cię piszą

Gdyby ktoś Cię dzisiaj zapytał: „Czy cenisz siebie”? – to co byś mu odpowiedział? Takie pytanie musi się kiedyś pojawić w naszym życiu abyśmy mogli spostrzec, kim jesteśmy we własnych oczach.     Możesz teraz na własny użytek zadać sobie takie pytania: Co myślę na swój temat? Co czuję na myśl o sobie?   Gdy będziesz dla siebie łagodny a zarazem szczery – odpowiadając na te pytania – dostrzeżesz kilka istotnych informacji na swój temat i zrozumiesz życie, w którym się obecnie znajdujesz. Najczęściej bywa tak, że sposób, w jaki traktujemy siebie pozwala innym nas tak samo traktować!   W swojej wieloletniej pracy spotkałam osoby, które miały wysoką samoocenę i takie, które nie szczędziły sobie krytyki i były dla siebie bardzo surowe. Warto poświęcić chwilę, aby dać sobie… Czytaj dalej »Jak oceniasz siebie?

NEGATYWNA EMOCJA POZBAWIA CIĘ ENERGII I SPRAWIA, ŻE TWOJE CIAŁO SŁABNIE. TY MOŻESZ WYBRAĆ, JAKIEJ MYŚLI DASZ UWAGĘ.    Gdy  przez dłuższy czas wywołujemy w sobie silne emocje – nasze ciało reaguje zmianami komórkowymi. Ma mniej energii na procesy regeneracyjne, na bycie tu i teraz.   Strach a lęk. Strach informuje o potencjalnym zagrożeniu, a lęk może się pojawiać nawet bez wyraźnej przyczyny. Lęk, zamiast nam pomagać, bardzo przeszkadza. Właściwie nie ma takiej ludzkiej czynności, której lęk nie mógłby zakłócić. Lęk jest irracjonalny. Lęk nie istnieje w rzeczywistości – a jest tylko konstruktem umysłu. Reakcją ciała na oceny, opinie i towarzyszące temu myśli. Najczęściej boimy się – reagujemy niepokojąco na swoje myśli a nie na realnie istniejące  zagrożenia.  I co zaiste dziwne – pozwalamy, by coś nierealnego na nas oddziaływało teraz, w tym… Czytaj dalej »Jak sposób myślenia wpływa na zdrowie

    Czas Świąt pozwala złapać oddech.Lecz zanim damy sobie to zwolnienie tempa wpadamy w „gorączkę” przygotowań, zakupów i tej całej bieganiny przedświątecznej. Bywa tak, że zapominamy zwolnić i cały czas umysł pracuje na wysokich obrotach a my ( jak automaty) nie umiemy się „wyłączyć” i ciągle wszystko planujemy, układamy. Zatem zacznij już teraz uciszać swoje myśli. Pozwól sobie zaakceptować to, co się wydarza. Na spokojnie podejdź do rodzinnych spotkań. Bądź obserwatorem i pamiętaj, że nie wszystko musi być „zapięte na ostatni guzik”.     Zrób miejsce na niespodziankę i spontaniczność. Ciesz się chwilami z bliskimi a jeśli spędzasz te święta inaczej – obdaruj siebie łagodnością i daj sobie pochwałę za to,kim jesteś i czego już dokonałeś.     Poczuj magię czasu i daj wytchnienie swoim myślom.… Czytaj dalej »Zwolnij tempo, ucisz myśli

DBAJ O SWÓJ OGRÓD. Jeśli masz (lub miałeś) w domu kwiaty doniczkowe, to wiesz, że trzeba się nimi zajmować. Podlewać, ustawiać w nasłonecznionym miejscu, nawozić, itd. Po prostu trzeba o nie dbać, by pięknie rosły i kwitły. Więcej uwagi i pracy wymaga dbanie o ogród. Gdy masz dom, to wiesz, jak wygląda takie zajmowanie się ogrodem. Nie wspomnę nawet, że już dbanie o piękny trawnik także jest odpowiedzialne i pracochłonne. Rośliny w ogrodzie są jak przekonania: Jedne piękne, zachwycają nas i innych, jedne zwyczajne, jak trawa a pozostałe są jak wstrętne chwasty. Te chwasty to jest utrapienie! Wszędzie ich pełno, a jak się je tylko powierzchownie zerwie – wyrastają ponownie zabierając przestrzeń pięknym i pachnącym kwiatom. Czy Twój „ogród” byłby zarośnięty trawą i chwastami, czy zachwycałby feerią barwnych kwiatów i pełnią wyjątkowych zapachów? Hans… Czytaj dalej »Negatywne przekonania są jak chwasty

  W poprzedniej części -” ŻYCIE JEST JAK FILM?” – pisałam, że często gramy w swoim życiu role zapominając o tym, kim naprawdę jesteśmy. Scena goni scenę i zawiera w sobie ogromne ilości ujęć przefiltrowanych przez wzorce. [break] Żeby sobie uświadomić „gry” i role – podałam w 1 części rodzaje filmów, w jakich uczestniczymy. Był to film: – dramat – romantyczny – familijny – akcji – fantasy – oświatowy – horror – komedia – religijny – sensacyjny   Ta przymiarka i czasem przewrotna interpretacja może być krokiem do zastanowienia nad własnym życiowym „filmem”, w którym codziennie uczestniczymy. Być może stanie się punktem zwrotnym do zadawania sobie przydatnych pytań odnośnie sytuacji, w której obecnie jesteśmy, by podjąć się nowych kroków w życiu.  … Czytaj dalej »Jakie role grasz?

  Kiedy cały czas gonisz i nieustannie poszukujesz spełnienia, to nie masz czasu zauważyć, że JUŻ MOŻESZ CZUĆ SIĘ SPEŁNIONY I SZCZĘŚLIWY. Właśnie TERAZ.   Spełnienie istnieje tylko wtedy, gdy się na chwilę zatrzymasz. Uciszysz myśli. Staniesz się uważny i obecny. Wtedy poczujesz się szczęśliwy. Zauważysz siebie i tę chwilę, w której akurat jesteś. Bo masz tylko Teraz.   Wczoraj już było a jutro ma dopiero nadejść. Więc co naprawdę posiadasz? No, właśnie tę chwilę. Tu i teraz.   Tylko w tej oto chwili odczuwasz to, co jest dobrego i możesz pozwolić sobie na bycie wyciszonym. Jeśli wiecznie będziesz przekładał poczucie spełnienia na inny moment, to kiedy będziesz żyć naprawdę?   Zatem zamiast pędzić, przekładać czy uzależniać się od tego, co zewnętrzne – zatrzymaj się! Zadaj sobie pytanie: „za czym ja tak naprawdę gonię!?  … Czytaj dalej »W pogoni za spełnieniem

Natrafiłam w sieci na takie powiedzenie: „Życie jest jak film, tylko nie można sobie wybrać gatunku.” Zaczęłam się zastanawiać, jak to jest z życiem i czy faktycznie można skorzystać na takim porównaniu. Jak, w dobie szybkiego i zglobalizowanego życia, poznawać siebie i swój świat? Kiedy siadamy przed telewizorem albo w sali kinowej – oddajemy się magii kina a oglądany film staje się częścią naszych odczuć i myśli. Jesteśmy automatycznie uczestnikami akcji i wczuwamy się w role głównych bohaterów przeżywając razem z nimi. Zostawiamy myślenie o swoich sprawach (o wyłączonym lub nie żelazku, bądź zamkniętych lub i nie – drzwiach),  jesteśmy w filmie. Żyjemy filmem jak własnym życiem. Oceniamy bohatera, szukamy rozwiązań, jakbyśmy byli nim. Złościmy się, odczuwamy przerażenie lub adrenalinę, bądź radość (zależy od gatunku filmu, który wybieramy).… Czytaj dalej »Życie jest jak film?

 Nie wstydzić się siebie. To jest jedyna prawdziwa wolność. Melania Mazzucco   Wielką sztuką jest umieć zdystansować się od tego co było i tego, kim byliśmy kiedyś.Cały czas towarzyszą nam oceny, porównywanie się i poczucie bycia nie dość dobrym. W wyniku oczekiwań, z jakimi się stykamy od strony rodziców, partnerów, szefów, itd. , zapominamy, że możemy przestać pasować do oczekiwań innych i poznawać siebie naprawdę.   To wspaniała umiejętność przestać oceniać.Jednak trudno świadomie wyjść poza rutynę i automatyczne reakcje. Częste wracanie do tego, kim się kiedyś było lub co kiedyś „zrobili” nam inni albo jak bardzo świat jest niesprawiedliwy – powoduje tylko odsuwanie się od naszego prawdziwego kierunku życia.     Jak przestać robić w kółko to samo, jak w zaklętym kręgu? Kiedy… Czytaj dalej »Zacznij w siebie wierzyć

    Lubie to powiedzenie : „Bądź sobą, bo wszyscy inni są już zajęci.” Jak to się ma jednak do naszej codzienności, kiedy tresowani, wychowywani, przestraszeni, gdy mamy wystąpić publicznie… boimy się w pełni sobą być? Skąd ta potrzeba bycia kimś innym? Czy nie wystarczy po prostu być takim, jakim się jest? A skąd! Przecież zaraz nas ocenią albo sami zaczniemy się porównywać. Przy takiej postawie nigdy nie mamy szansy siebie docenić. Ciągle nie czujemy się wystarczająco dobrzy. Jak to się zaczęło? O! Łatwo to „odkopać”, gdyż  już od dzieciństwa nasi rodzice (w procesie „warunkowania”- wychowania) dawali sygnały, że wyrażane  przez nas  emocje i zgodne z tym reakcje nie są (według nich) dobrze widziane, akceptowane – czyli nie są  „odpowiednie”. Więc dziecko musiało cały czas mieć na względzie opinie… Czytaj dalej »Czy masz odwagę być sobą?